23 Nisan 2008.... :((
Hatıra defterinde bir sayfa "herseye ragmen yasamak güzel"
Yazan seymaa 23. Nis 2008 09:23
tam bir sene geçmiş ama hayata dair düşüncelerim hiç degişmemiş ne acı di mi
herkesin 23 nisan çocuk bayramı kutlu olsun içinizdeki o masum çocugun bayramını kutluyorum o cocugu hiç öldürmeyin hep yaşatın olur mu sevgi dolu günler..
Bazen kendimi hiç kimse yada nesne ile ilgili olmayan bi acı içindeyken buluyorum.Köşeye sıkışmışlık bi çıkış yokmuş gibi bir çaresizlik.Hayatla ölüm arası bir sıkışıklık.Ne tam yaşamak ne tam ölmek!Hayata bakıyorum kendimizi kandırıp sona kadar dayanmak için mutluluk oyunları oynuyoruz gibi.Doğ, büyü,oku,iş,evlen,çocuk,yaşlan,torun veee son.Her adımda mutlu olacakmışız gibi bir hissiyat.Onu yaptım ama mutlu olamadım şimdi bunu yapınca mutlu olucam gibi sürekli bir arayış.Ama ben arkasını görüyorum.Mutluluk sonda değil.Bi şeyi aştıktan sonra değil.yolun sonu değil yolun kendisi mutluluk.yada mutluluk mu bundan da emin değilim.İnsanın yükü ağır sanırım.Sonunu bile bile bu anlamsızlığa anlam katma çabası zor benim için.
O yüzden hayata sarılmaktansa hayatı bırakmanın daha çok şey getireceğini düşünüyorum.Sarıldığın şeyden çok şey beklersin yüklersin vermezse üzülürsün.Bıraktığın bi şey ise artık sana yük olmaz.Olduğu gibi görür kabullenir her an kaybedecekmiş gibi rahat rahat yaşarsın.Artık sarıldığım şeyleri bırakıyorum.Her şeyi herkesi bırakıyorum...Hayatıda bırakıyorum...Alıştığım şeyleri bırakmanın acısı ile bırakıyorum...Çünkü sarılarak daha fazla ilerleyemeyeceğimi hissediyorum.Hayat geldiğim gibi o saflıkla o doğallıkla kendimi hayata bırakıyorum....