Depresyon hakkında Depresyona karşı yardım Akrabalara yardım Toplum DepNet Buluşma Noktası Depresyonum

Hatıra defterini oku

BİRGÜN HEPİMİZ YOK OLACAĞIZ

Hatıra defterinde bir sayfa "anlamadım..anlayamadımm.."
Yazan krizantem 28. Kas 2007 15:06

yok olmak istediğim zamanlar oldu;toprak olmak istedim..

taş olmak istediğim zamanlar oldu;buz gibi soğuk,tepkisiz..

ama insanım işte..gün gelir taş olurum,gün gelir toprak...


sevmeyi de bildim,sevilmeyi de....sevdanın ateşli kucağına da düştüm...

çok kez yere düştümde,kalmaya alıştım artık..


umutsuz kaldığım geceler oldu..tıkandığım,hatta nefessiz kaldığım..hepsi de geçti..kimse umutsuzluktan ölmüyor..mutlaka bir umut parıldıyor insanlara..bazen cılız bir mum gibi,bazen koskaca bir meşale...


bir zamanlar çocuk oldum,çocuk olmanın güzelliğinin farkında olmadan büyümek istedim...bilseydim istemezdim...insanım ya,işte ondan;çocuk olmanın kıymetini bilmedim..tıpkı tüm insanlık gibi bende elimdekileri yitirince değerini anladım...

kah güldüm,kah ağladım..gülünce doysıya kahkahalar attım,gözlerim yaşardı gülmekten..
ağlayınca çok ağadım..gözlerim kör olcak sandım...olmadı..

gülmekte bitti ağlamakta..şimdi ömrümde bitiyor..insanım ya ondan;benimde atalarım gibi çok şeyim yarım kaldı..

göreceğim dostlarım,yapılacak çok şeyim vardı, yarım kaldı..hiç bitmez dediğim hayat bir kuşun kanadında kaldı.

bilseydim bu kadar kısa olcağını ,ne yapardım..??

ne yapardım??yine aynı şeyleri yapardım..gülerdim ağlardım...

anneme sımsıkı sarılırdım..hep sarıldığımdan daha sıkı ve oğluma sarılırdım hep sarıldığımdan daha sıkı...




(henüz bunları düşünmek için çok mu gencim bilmiyorum ama,ne zanam ölümü düşünsem
..yüreğüm iki parça oluyor..birinde annem birimde oğlum oturuyor....)







sevgi ve mutlukula kalın...

 

Diğer kullanıcılardan yorumlar:

negüzel yazmışsın krizantem.. birtek ben değilmişim aynı şeyleri hisseden demek.acaba böyle derinden ince ince düşündüğümüzdenmi depresyona giriyoruz yoksa depresyonmu böyle düşündürtüyo..galiba birincisi..

Yazan akineton, 28. Kas 2007 15:42

çok güzel yazmışsın,hakikaten duygu yüklü...

yaşının kaç olduğunu bilmiyorum ama,sanırım biraz karamsar gibisin...

Yazan yaprakk, 28. Kas 2007 16:37

tşk yorumlar için...

akineton;sanırım sadece bu konuda değil,her konuda çok ince düşünenler daha kolay depresyona giriyorlar....
mükemmellik ayıntıda gizlidir diye düşünenlerdenim..


yaprak;pek karamsar değilimdir aslında,hatta depresyon dönemi harici hiç karamsar olmadım...ama bu konu için konuşmak gerekirse,insan anne olduğunda ölümden daha çok korkuyor..çocuğunu düşünüyor...ve annesini anlayıp onun da üzüleceğini düşünüyor...
ama bu bir gerçek ve değiştiremeyiz..sadece biraz gerçekçiyim..

Yazan krizantem, 28. Kas 2007 17:52

krizantem, şunu itiraf etmeliyim ki bugünkü yazın içime işledi.

Anne,kelimesini duyunca kalbime bir sancı giriyor sanki.Ama büyük ihtimalle bütün evlatlarda oluyordur bu durum.

yazını okuyunca kafama bir şey dank etti.bana en hassas noktamı hatırlattın_kaybetme korkusu_

sanırım ben sevdiklerimi kaybetmekten korkuyorum.

genelde,aşık olmak istediğimi söylüyorum ama bundan da korkuyorum.
çünkü ben aşık olduğum zaman,kazanan olmamıştım...

Ama bu benim elimde olan bir sebep değildi...bunu nasıl yeneceğim konusunda bir fikrim yok ama umarım yenerim.

şunu da belirtmeliyim ki,yaşadığımız onca polemiğe rağmen,seni bilinçli biri olarak gördüğümü söylemek istiyorum.

eee!ne demişler yiğidi öldür,hakkını yeme.:))

Yazan yaprakk, 28. Kas 2007 18:59

tşk yeniden yaprak.

umarım allah kimseyi annesinden,babasından ya da evladından ayırmaz....



Yazan krizantem, 28. Kas 2007 20:24


mrb.krizantem

Şu anlatımın çok güzel..masalsı bir tarzıda var yazının,
beğendim..
Evet birgün hepimiz öleceğiz..ölümü düşünmenin yaşı ,başı yok..arada bir ölümü düşünmek ,ölümlü
olduğumuzu kendimize hatırlatmak faydalı da olabilir..

Bir gün malımızı,mülkümüzü,sevdiklerimizi herşeyi geride
bırakacağız..
Ama bu düşünme şekli hastalık derecesinde olmamalı..
günlük yaşayışımızı olumsuz manada etkilememeli..
Ölümün ne zaman geleceğini yüce Allah'tan başka bilen
yoktur..
Ve bizler hazır yaşıyorken..nefes alıyorken..
yapacaklarımızı ertelememeliyiz..bizi sevenler ve
sevdiklerimize..daha çok zaman ayıralım..bilerek,
bilmeyerek kırdığımız kalpleri tamir edelim..
Ve bunca nimetleri veren Allah'a çok şükredelim..

kendine iyi bak..:)




Yazan Anonim, 29. Kas 2007 00:22