BİRGÜN HEPİMİZ YOK OLACAĞIZ
Hatıra defterinde bir sayfa "anlamadım..anlayamadımm.."
Yazan krizantem 28. Kas 2007 15:06
yok olmak istediğim zamanlar oldu;toprak olmak istedim..
taş olmak istediğim zamanlar oldu;buz gibi soğuk,tepkisiz..
ama insanım işte..gün gelir taş olurum,gün gelir toprak...
sevmeyi de bildim,sevilmeyi de....sevdanın ateşli kucağına da düştüm...
çok kez yere düştümde,kalmaya alıştım artık..
umutsuz kaldığım geceler oldu..tıkandığım,hatta nefessiz kaldığım..hepsi de geçti..kimse umutsuzluktan ölmüyor..mutlaka bir umut parıldıyor insanlara..bazen cılız bir mum gibi,bazen koskaca bir meşale...
bir zamanlar çocuk oldum,çocuk olmanın güzelliğinin farkında olmadan büyümek istedim...bilseydim istemezdim...insanım ya,işte ondan;çocuk olmanın kıymetini bilmedim..tıpkı tüm insanlık gibi bende elimdekileri yitirince değerini anladım...
kah güldüm,kah ağladım..gülünce doysıya kahkahalar attım,gözlerim yaşardı gülmekten..
ağlayınca çok ağadım..gözlerim kör olcak sandım...olmadı..
gülmekte bitti ağlamakta..şimdi ömrümde bitiyor..insanım ya ondan;benimde atalarım gibi çok şeyim yarım kaldı..
göreceğim dostlarım,yapılacak çok şeyim vardı, yarım kaldı..hiç bitmez dediğim hayat bir kuşun kanadında kaldı.
bilseydim bu kadar kısa olcağını ,ne yapardım..??
ne yapardım??yine aynı şeyleri yapardım..gülerdim ağlardım...
anneme sımsıkı sarılırdım..hep sarıldığımdan daha sıkı ve oğluma sarılırdım hep sarıldığımdan daha sıkı...
(henüz bunları düşünmek için çok mu gencim bilmiyorum ama,ne zanam ölümü düşünsem
..yüreğüm iki parça oluyor..birinde annem birimde oğlum oturuyor....)
sevgi ve mutlukula kalın...