ARKADAŞLARIM
Hatıra defterinde bir sayfa "anlamadım..anlayamadımm.."
Yazan krizantem 22. Oca 2008 22:33
bazen kendime öyle çok kızıyorum ki;
kendimi arkadaşlarıma adıyorum ve sürekli kazık yiyorum..direkt yada dolaylı yolardan...
geçenlerde bir yerden dönerken bir arkadaşım aldığı bişeyi değiştirmeye birlikte gitmemizi istedi..gittik...
saatin 18.00 civarı olmasına,evde yiyecek bişey olmamasına oğlumun çok uykusu gelmesine rağmen gittik...
ve yine değiştirme yapacağı dükkan tam şehrin göbeğinde olsına rağmen 10 dakika için otopark parası vermeyelim dediği için, şehrin içinde o akşam curcunasında bayaca turladık.arkadaşım iki araç arasına park edemediği için ve benim oğlum arabada uyuduğu için dönüp dolaşıp şehrin meydanına ve üstelik park yapılmaz tabelasının önüne park ettik..
bulunduğumuz dükkandan ben sürekli arababaları gözleyip ceza yeme korkusu yaşarken, yine arkadaşım karar veremiyorum dedi diye ona yardımcı omaya çalıştım..
sonra bir baktım polis ceza yazıyor...koşturdum gittim..hemen bindim ve bastım gittim..
eee ne oldu????
benim araba önde olduğundan cezayı yazan polis bugün postayla yolladı..arkadaşım benim arkama park ettiğinden cezadan önce yetişti ve yırttı..
olan bana oldu..bugün 52 ytl lik park cezası elimi öptü..
niye benim de ben gibi bir arkadaşım yok??
neden hep fedakar taraf benim??
şimdi düşünüyorum o arkadaşım benim için eve geç kalmayı,trafik cezasını yada kızının huzurunu hiçe sayarmıydı???
arkadaşlık elbette madiyatla ölçülmez.ama sürekli benim evimde toplanıldığını ,işlerinde sürekli beni kullanmaya çalıştıklarını,problemleri olduğunda nerede olursam olayım beni bulduklarını düşününce beni çok seviyorlar diyede düşünemiyorum artık..bu işten çıkar kokuları gelmeye başladı...
ben de mi bir problem var arkadaşlarımdamı ne dersiniz???