Depresyon hakkında Depresyona karşı yardım Akrabalara yardım Toplum DepNet Buluşma Noktası Depresyonum

Hatıra defterini oku

ARKADAŞLARIM

Hatıra defterinde bir sayfa "anlamadım..anlayamadımm.."
Yazan krizantem 22. Oca 2008 22:33

bazen kendime öyle çok kızıyorum ki;
kendimi arkadaşlarıma adıyorum ve sürekli kazık yiyorum..direkt yada dolaylı yolardan...

geçenlerde bir yerden dönerken bir arkadaşım aldığı bişeyi değiştirmeye birlikte gitmemizi istedi..gittik...

saatin 18.00 civarı olmasına,evde yiyecek bişey olmamasına oğlumun çok uykusu gelmesine rağmen gittik...

ve yine değiştirme yapacağı dükkan tam şehrin göbeğinde olsına rağmen 10 dakika için otopark parası vermeyelim dediği için, şehrin içinde o akşam curcunasında bayaca turladık.arkadaşım iki araç arasına park edemediği için ve benim oğlum arabada uyuduğu için dönüp dolaşıp şehrin meydanına ve üstelik park yapılmaz tabelasının önüne park ettik..


bulunduğumuz dükkandan ben sürekli arababaları gözleyip ceza yeme korkusu yaşarken, yine arkadaşım karar veremiyorum dedi diye ona yardımcı omaya çalıştım..


sonra bir baktım polis ceza yazıyor...koşturdum gittim..hemen bindim ve bastım gittim..


eee ne oldu????


benim araba önde olduğundan cezayı yazan polis bugün postayla yolladı..arkadaşım benim arkama park ettiğinden cezadan önce yetişti ve yırttı..


olan bana oldu..bugün 52 ytl lik park cezası elimi öptü..

niye benim de ben gibi bir arkadaşım yok??


neden hep fedakar taraf benim??


şimdi düşünüyorum o arkadaşım benim için eve geç kalmayı,trafik cezasını yada kızının huzurunu hiçe sayarmıydı???


arkadaşlık elbette madiyatla ölçülmez.ama sürekli benim evimde toplanıldığını ,işlerinde sürekli beni kullanmaya çalıştıklarını,problemleri olduğunda nerede olursam olayım beni bulduklarını düşününce beni çok seviyorlar diyede düşünemiyorum artık..bu işten çıkar kokuları gelmeye başladı...


ben de mi bir problem var arkadaşlarımdamı ne dersiniz???

 

Diğer kullanıcılardan yorumlar:

HAYAT ÇOK BAYAT BE ABLA...
ÜSÜLDÜM YAZINI OKYUNCA
UMARIM HAYATINDA İSTEDĞİN GİBİ İNSANLAR OLURDEĞERİNİ
BİLEN ...ALLAH HAKKINDA HAYIRLI OLANI VERİSN...

Yazan tekbaşıma, 22. Oca 2008 22:53

ARKADAŞLIK MI?O DA NE?İNSANIN EN İYİ ARKADAşı yine kendisi inan sana senden ve ailenden daha yakın hiç kimse yok bende bir arkadaşzedeyim hatta depresyon yaşamamın en büyük nedeni 6 yıllık arkadaşlığım..

Yazan Anonim, 23. Oca 2008 01:05

Krizantem canım üzülme sakın ya.Bu insanlardan öyle çok varki çevremizde.Bende bir zamanlar ağlama duvarı olmuştum arkadaşlarımın.Kendimi harap ederdim onların derdine derman olmak için.Ama ben ağlamak istediğimde kimseyi bulamadım yanımda.Şimdi bende tavrımı koydum.İyi
gün dostlarını listemden çıkardım.Sende yap bence.Kendine iyi bak.

Yazan savruk, 23. Oca 2008 09:06

sende problem yok bence ama insanların geneli o senin arkadaşların gibi...senin gibiler azınlıkta
iyi arkadaş bulmak okadar zorki benim o yüzden çok samimi arkadaşlarım 2 yi geçmiyo onlarda uzaktalar bense gurbette şuan yanımda yamacımda hiç arkadaşım yok istesem olur bisürü hemde ama artık yoruldum uzakta olanların anısıyla yetiniyorum çünki insanlar gerçekten üzüyo kırıyo ailenle olan sorunlardan dolayı arkadaşlarına sığınıyosun ama bi bakıyosunki sana ailenden daha iyi dost yok sonra ailen yine seni üzüyo ve ozaman çok yanlız kalıyosun yapayanlız işte ozaman bi bakıyosun allahtan daha iyi ne bi dost nede arkadaş var herşey o..belkide hep bunu anlamamız için yaşadıklarımız ama bitürlü ona dönemiyosun yönelemiyosun şu hayatı bırakıpta ..tabiiki bunları kendim için söylüyorum...ve hala bi dost arıyorum şu fani dünyada aklıma mevlana geliyo umarım bulurum umarım sende bulursun

Yazan akineton, 23. Oca 2008 10:19

ilk dusunmen gereken soru su:
bu insanlar neden arkadaslarin? dusundugun gibi etraf onlarla mi dolu yoksa aslinda sen mi onlari seciyorsun?

butun hayatini dusun, belki de sana eskilerden birseyleri hatirlatiyorlardir.

Yazan luciddream, 23. Oca 2008 13:39

canım ceza yemene çok üzüldüm.inanırmısın bende seninele aynı durumdayım.herkesin en sıkıntılı en kötü en iyi günlerinde yanında olurum.ama sıra bana gelince etrafımda kimseyi bulamam.bende defalarca kendime sordum.bendemi bir tuhaflık var?yoksa arkadaşlarımdamı?diye.ama çözümü bulamadım.her seferinde bende onlar gibi davranacağım artık diyorum ama yinede yapamıyorum.karakter meselesi herhalde bu.
herşeye rağmen hayat devam ediyor.herşeyi kafamıza takarsak daha kötü oluruz.biraz beynimize de izin verelim ne dersin?olur olmazı kafamıza takmayalım.sevgiyle kal.

Yazan narçiçeği, 23. Oca 2008 14:14

canım ben ayrıca geçmişte olanlar için kendi adıma özür dilemek istiyorum herkesten...daha yeniydim burda ve tartışmalara karıştım daha bişey bilmezken anlamazken... eğer sözlerimle senide kırdıysam özür dilerim pişman oldum yazdıklarıma inan, sevgiler..

Yazan akineton, 23. Oca 2008 16:37

yorumlarınıza çok teşekkür ederim arkadaşlar...

okuyup, zaman ayırıp, yazdığınız için...



bugün yine bir arkadaşımın bir problemi için iki saat zaman atırdım..ve tüm günümü onunla geçirdim..bu yazıyı dün akşam yazmıştım..bugün zaten kafamda bu soru vardı..arkadaşıma sordum;'neden beni arayıp bu sorunu çözmeye giderken benimle gitmek istedin'dedim..bana söylediği şey 'senden başkası aklıma gelmedi'


bence bu kişilikle alakalı bişey. bilmiyorum sanırım arkadaşlarım beni savruk'un da dediği gibi ağlama duvarı gibi görüyorlar yada iş bitirici gibi...bir problemde hemen yanımdalar..ama benim bir sorunum olduğunda kimseyi yanımda bulamıyorum..


yaradılıştan kaynaklanıyor heralde...kendi kendime halledebileceğimi mi düşünüyorlar?



ayrıca akineton sana kırılmadım..sakın böyle bişey düşünme..boşver..


herşey geçmişte kaldı...







Yazan krizantem, 23. Oca 2008 17:35

BEN BURDA YENİYİM,ama gördümki sorunlar hep aynı bildik sorunlar...burda okuduklarıma üzüleyimmi sevineyimmi bilemedim çünki gördümki insanlar ya hep alıcı yada verici.Yani birileri iyi niyetli diye birileride bunu suistimal etmeli kulanmalı!neden böyleyiz....
krizantem arkadaşım! sen kendine kızma kendine kızması gereken seninle menfaat karşılığı dostluk kuran insanlar...ama illede ben bu arkadaşlıklara devam ederim onlar düzelir diye beklersen daha çok üzülürsün..

Yazan mutluluk, 24. Oca 2008 20:59

sende prb yok bence hayatım karşıda banada atılan kazıkları biliyon helede bu gün attırmadım attım hemde öle gol yedi ki benden haketti yeter yaa bu kızlardan nefret ediyom yaa

Yazan Anonim, 29. Oca 2008 20:04

bazen kendimize kızarız yine aynısını yaptım diye.şöyle bir durumda var onları bu şekilde alıştıran bizleriz.hayır demeyeceğimiz için ve hep onların peşinde olduğumuz için ilk akıllarına gelen oluyoruz.ve iyi niyetimizi su istimal ediyorlar ve biz bunu yine kendimize göre yorumluyoruz iyiye yoruyoruz yani.bende yıllar sonra öğrendim hayır demeyi daha doğrusu ne istiyorsam onu yapmayı kendimle barışık yaşamayı.kolay olmuyor tabiki de.ama çevrendekiler şaşırıyorlar ne oldu diyorlar.aksi,ters vb.gibi sözler kullanıyorlar.en güzeli kendinle barışık olmalısın.nasıl istiyorsan öyle davranmalısın.önce kendini düşünmelisin.kolay olmayacak vicdanın rahat vermeyecek.fakat o da ayakları üzerinde durmayı öğrenmesi gerekiyor.
kim ne derse desin bu benim özümde var deyip kendini üzmeyeceksin.nasıl istiyorsan öyle davran bu seni daha çok mutlu edecektir.

Yazan limon, 30. Oca 2008 09:40