ne yapmalıyım hiç bilmiorum
Hatıra defterinde bir sayfa ""
Yazan hulya 22. Oca 2007 14:50
en son ayrılmıştık aradan üç gün geçti... ben onu üç gün öncesinden çok daha fazla çok daha büyük bi tutkuyla seviyorum..onsuz bi gelecek düşünmek istemiyorum. yanımda olmasını,onunla birlikte eğlenmeyi,onunla ağlamayı..., onu sevdiğimi haykırmayı, onunda beni sevdiğini bilmeyi,o olmayı eksisiyle fazlasıyla kabullenmeyi, aşktan gözümün kör olmasını,onun hayatımın odak noktası olmasını, ben onunla hem yaşamak hemde ölmek istiorum... ama bazen düşünüyorum acaba o da benim onu sevdiğim kadar seviyo mu beni..bana ilk dönemler bi çalkantı içinde olduğunu benimle bi boşluğu doldurmak için birlikte olduğunu, ama şimdi herşeyin değiştiğini şimdi beni çok sevdiğini söylüyo... barışmak istiosam barışabileceğimizi söylüyor... ama ne yapmalıyım hiç bilmiorum.. anneme gelince annem hala aynı hala bi sevgilim olmasını istemior.. ben de gizli iş yaptıkça içim parçalanıoo...
ha ayrıca bizim tanıdık çıktı.. yengemin akrabası.. ona da söledim bu tesadüfü o da çok şaşırdı.. ne yapmalıyım benden bi cevap bekliyo ve ne yapacağımı bilmiorum...
bana kalırsa çok seviorum.. ama acaba kendimi mi kandırıorum? yoksa ben onu sevmio muyum.. belki de bende bıraktığı hüzünü seviorumdur.. belki de ben onu değil onu sevmeyi seviorumdur... hiç birşeyin cevabını alamıorum.. he bi de onun benden sakladığı birşey war yakında sölicem diyoo. bana sınıf içerisinde uzak davranmasının bi sebebi warmış. ama ne ya??
neden hiç bi sorunun cevabını alamıorum..
bu yaşımda gittikçe yaşlandığımı hissediorum,hayat gittikçe yavaşlıoo, herşey siyah beyaz oldu sanki, renkler soldu, hayaller yok oldu... hayat sanki durmak üzere hatta belki durdu.. ama ben hareket ettirmek için uğraşıorum.. peki neden bu kadar uğraşıorum.. kendi mutluluğum için mi, aşkım için mi, annem için mi?????
neden, neden,neden, neden sorularım askıda kalıoo.. cevap verecek kimse yok.. yardım edecek hiç kimse yok... ben içten içe haykırıorum bütün bunları.. ama bi kişi bile kaldırıp kafasını bakmıoo..