ANTİDEPRESANIM BÜYÜK AŞKIMMM
Hatıra defterinde bir sayfa ""
Yazan bahriye 29. Mar 2008 15:28
günlerdir küçücük ilaçlardan medet umuyorum..gideni sevdiğimi unutturmalarını evde ki soluksuz tartışmaları bitirmelerini bekliyorum..yüreğim de kocaman bi taş...nefes alamıyorum piskolajikmiş beklediğim duymak istediğim bu değildi ...öleceksin bi kaç güne kalmadan taşınacaksın demedi diyemedi beyaz önlüklü adam...içim yangın yeri geçer miş...geçer mi?bende bilmiyorum..yıllardır geçmedi..şimdi küçücük bi ilaçla...geçmez geçmez..
umudun kırgın mı diye soran beyaz önlüklü adama diyemedim..umudun kaldımı diye sorman lazım diyemedim...başım da bi acı özledim toz penbe toz benbe perdeleri yalanları özledim..
kolumda koskoca bi morluk bi acı serumdan olmuş...sevmeye başladım bu koca morlugu sevmeye başladım bu içimi kemiren acıyı..ilaçların etkisinden mi bilmem ama acılarımı sevmeye başladım..acılarımı içime herkesten çok içime almaya başladım..o çok sevğim adamdan bile ...
giderken bıraktığı acıydı belkide ondan sevmeye başladım acılarıma onun elleri değdi diye..o bıraktı diye..bunlrı yaşamamı istedi diye...sersem gibiyim...
günlerdir ne zman nasıl oldugumu anlatmaya başlasam geçecek diyor herkes..onlar hiç yaşamadı ki benim yaşadıklarımı küçücük bembeyaz ilçlardan medet ummadılar ki..onlar hiç sevmedi ki..
onlar gelmeyecek birini beklemediler ki..onlar...
onlar bilmiyorlar..onlar onları sevmiyorum...
kimseyi sevmiyorum...kendimi bile sevmiyorum...
aynada yüzüme bakamıyorum günlerdir gözlerimin içine bakmayı ne zman denesem ağlıyorum..ben böyle değildim..ben ki ..
şimdi bu boşluğu geçtiyle dlduruyorum..ben ki geçti..benden eser kalmadı...
ben kendime öyle yabanıcıyım ki..