BÖYLE KAHPEDİR DÜNYA
Hatıra defterinde bir sayfa "güneş sadece dirileri ısıtır kıymetini bil"
Yazan birisi 12. Tem 2008 10:10
gene sıfıra düştün her şeyden nefret eden şirin geri geldi
monoton hayat boş insanlar asık suratlı ben
hayattan o kadar küçük şeyler isterken hiç bir şeye sahip olamamaktan bıktım artık kendimi kandırabildiğim zamanlar kısaldı bunaldım
sen beni sevmiyorsun ben zaten kimseyi sevmiyorum nişanlıyız!mutluyuz!evlenip yuva kuracağız!!!!
acaba ne iğrenç bir yuvamız olacak tabi eğer olursa!!!!
4 ayda elli yıllık karıkoca gibi olduk tabi bu sevgi güven huzur anlamında değil bu zaten hiç olmadı olmayacakta
hayatıma umut neşe huzur vermeni beklerken beni mutsuz ediyorsun
senden ayrılmam mümkün değil çünkü gelişinle zaten her şeyi berbat ettin iyi kötü bir düzenim vardı idare ediyordum şimdi hepsi tepetaklak oldu evdekilerde hayatımı cehennem azabına çevirir bırakırsam
en kötüsü cesaretimi kırdın bir şeyler yapacak gücüm yok
zaten bir şey yapmakta istemiyorum
her şeyi görüpte tepki verememek ne acı
kardeşime olan ilgini görmemeyi isterdim
onunla muhabbet etmek için gösterdiğin çabayı görmesem sürekli bana onu sormanı iyi niyetle değerlendirebilsem dört aydır ilk defa beni güzel bir yere götürmek istediğinde aklında onu gezdirme pardon onunla gezme planın olduğunu anlamasam belki daha rahat tahammül ederdim sana
aman ona ayıp olur onu denize götürelim kemerdeki bilmem ne diskoya gidelim yok köye gelsin benimle bir çay içmeye gitmeyen adam birden ne kadar düşünceli oldu
beni kardeşime düşman edeceksin sana düşman olamam çünkü seni nefret edecek kadar bile sevmiyorum
ipleri saldım gidiyor bana düğün hazırlığı yapıyorlar sanki başkası için gibi geliyor artık senden bişey beklemiyorum bana verdiğiniz rolü oynuyorum annem bu hayat böyle geçmez evlen diyordu ahhh ne güzel demek ki bunlar iyi günlerimmiş bakalım önümde daha ne kadar iğrenç günler var
yolculuk nereye
neler uğruna ölmeye