sus bu gece
Hatıra defterinde bir sayfa "güneş sadece dirileri ısıtır kıymetini bil"
Yazan birisi 15. Tem 2008 23:13
insan kendi kaderini kendi çizermiş
yalan
küçük küçük herşey beynimde birikmeye başladı
her şey benim dışımda gelişiyor
küçük mutluluklar
büyük düşüşler
her seferinde daha derin bir kuyuya yuvarlanıyorum
bu en kötüsü diyorum
her düşüşün bir çıkıkışı vardır diyorum
sonra daha kötüsüde olabileceğinide görüyorum
yaşıyorum
düşüyorum
yıkılıyorum
sonra alıştım diyorum bunuda atlattım
yalan
hiçbirini atlatamıyorum
beynimde küçük küçük birikiyor
şimdi senin gidişini bekliyorum
bu sefer ölürüm diye düşünüyorum
dayanamam
ama gitmiyorsun
küçük küçük beni öldürmek için gitmeyeceksin
tanrı böyle istiyor
önce sonu hazırlamalısın
gücümü tüketmelisin
bitirmelisin beni
son darbeyi bana bırakıp gitmelisin
tanrı böyle istiyor
ama biliyorum sen gidincede nefes almak zorunda kalacağım
daha çok acı çekmek için
sonra ya ruhum beni bırakıp gidecek ya da aklım beni bırakıp gidecek
tanrı böyle istiyor
cezalıyım ben
mutluluk yasak
huzur yasak
asla kendi evim olmayacak
asla bebeğim olmayacak
tanrı böyle istiyor
bana savaş diyorsunuz kendini bırakma
neye karşı savaşayım
kendime karşı
tanrıya karşı
ne olur çabuk git
beni daha fazla parçalama